Wat als...

23 Maart 2026

Afgelopen weekend was het laatste weekend van de bushcraft jaaropleiding van Koos. Dat zijn altijd mooie weekenden: Buiten slapen, op houtvuur koken, touw maken, visnet breien, eetbare planten zoeken, stille momenten om tot rust te komen en lange avonden bij het kampvuur. Tijdens het kampvuur werden vragen gesteld en besproken over het hoe en waarom wij naar Zweden zijn gegaan.

Wij zijn naar Zweden gegaan vanuit een levensvisie die wij willen waarmaken, ervaren en leven. Zoals hier ook beschreven op de website: Terug naar de basis, leven in het nu, samen met de aarde op het stukje waar we zijn. Er werden natuurlijk vragen gesteld als ‘wat zijn de tegenvallers’ en ‘wat als het niet lukt’. Alleen, dat gaat niet gebeuren.

Zijn er dan geen tegenvallers? Kan het niet mislukken? Om met het laatste te beginnen: Nee, het kan niet mislukken. Ons doel is namelijk vanuit de ‘normale’ dagelijkse routine bewegen naar een leven dichter bij de basis, dichterbij de natuur, meer in het nu, onafhankelijker, op kleinere schaal, gezonder, zoveel mogelijk zelfvoorzienend. Als je bovenstaande goed bekijkt, zie je dat het een beweging is, een proces. We hebben geen einddoel, maar we zijn in ontwikkeling. Die ontwikkeling hebben we in gang gezet, en mislukt dus niet, we zijn het aan het doen, het gebeurt, het is al gelukt.

Natuurlijk valt soms iets tegen. Maar de tegenvallers, bijvoorbeeld hoe lang het duurt voordat we een Personnummer aan kunnen vragen bij de Zweedse overheid, staan ons doel niet in de weg, want ons doel is nu, en ligt niet in de toekomst. De snelheid van de beweging valt dan misschien tegen, maar neemt niet weg dat de beweging er is.

Dit is geen slimme redenering om te verbloemen wat er ‘mis’ gaat. Soms gaan dingen anders dan we verwachten. Dat kan, iets kan langer duren, tegenzitten of zelfs mislukken. Maar als er iets ‘mislukt’, dan kunnen we opnieuw proberen of een andere manier vinden. Dan is het geen mislukking, maar een onderdeel van onze beweging.

Hebben we dan geen einddoel? Ja en nee. Ultiem is natuurlijk een volledig zelfvoorzienend bestaan in een kleine lokale gemeenschap (lees: Ons buurtje). Op dit moment denken we niet dat dat haalbaar is, maar wie weet hoe ver we komen!